Sinds mijn zoontje anderhalf is, is het opvoeden officieel begonnen.
Ik weet het moment nog precies. We zaten op de grond in de woonkamer. Ik weet niet eens meer waar het over ging, maar ik wilde iets van hem. En hij wilde het niet. Wat er toen gebeurde, herkende ik vrijwel meteen: ik belandde in een machtstrijd. Met een kind van één.
Dat was het moment waarop ik besefte wat het uitgangspunt van opvoeden eigenlijk is. En hoe snel je, vaak onbewust, in patronen terechtkomt die je liever niet wilt.
Wat je misschien niet weet, is dat ik inmiddels alweer twintig jaar geleden de hbo-opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening heb afgerond. Tijdens mijn studie begon ik te werken als groepsbegeleider op een groep met kinderen met zware gedragsproblemen, in de leeftijd van zes tot twaalf jaar. Daarna werkte ik op crisisopvanglocaties met jongeren en in kamerbegeleidingsprojecten met pubers, voordat ik naar Curaçao vertrok.
Mijn opleiding bestond onder andere uit ontwikkelingspsychologie, orthopedagogiek, ontwikkelingspsychopathologie en verschillende methodieken. Niet geheel onterecht begon ik dus met een zekere zelfverzekerdheid aan mijn rol als opvoeder.
En toch zat ik daar. Op de grond van mijn woonkamer. In een machtstrijd met een dreumes.
Niet zoals we het op de opleiding geleerd hadden.
Gelukkig herkende ik het redelijk snel. Ik nam een stapje terug. En dat bracht me aan het denken. O ja. Hoe ging dit ook alweer?
Ik weet niet of het kwam doordat mijn studie inmiddels vijftien jaar achter me lag. Of doordat een eigen kind opvoeden simpelweg iets heel anders is dan werken met kinderen van een ander, waarna je weer naar huis gaat en mentaal afstand kunt nemen. Wat ik wel merkte, was dat ik een deel van mezelf weer aanraakte dat ik lange tijd niet actief had gebruikt.
Dat gaf energie.
Ik begon weer te lezen. Opvoedingsboeken, artikelen, theorie. Ik speurde het internet af op zoek naar verdieping en praktische handvatten. Zo kwam ik ook terecht op Instagram bij E Mucha, de praktijk van Laura Vernooijs.
Laura begeleidt ouders en kinderen met opvoedvragen. Net als ik heeft zij SPH gestudeerd. En net als ik is zij een paar jaar geleden moeder geworden.
Ik was benieuwd. Hoe had zij die overgang ervaren? Wat doet het met je blik als professional wanneer je zelf moeder wordt? Verandert je werk, je visie, je manier van kijken naar ouders en kinderen?
We gingen samen in gesprek en namen een podcast op.
In de nieuwe aflevering van Wat niemand je vertelt… praten we open en eerlijk over moederschap. Over theorie en praktijk. Over loslaten, twijfel, verandering en groei. En over hoe het moederschap niet alleen je kind vormt, maar ook jou.
De aflevering Wat niemand je vertelt… over moederschap is morgen te beluisteren op Spotify en op mijn website.
Meer weten? Zoek Laura vast op via haar Instagrampagina: E Mucha Curaçao.